આઝાદીની લડાઈ, અંગ્રેજોના અત્યાચાર, બદલાની આગ અને પોતાના હકો માટે લડતો એક જિદ્દી માણસ. સાંભળવામાં તો વાર્તા આકર્ષક લાગે છે, અને ફિલ્મ પણ એ જ ઉત્સાહ સાથે આગળ વધે છે. વિજય દેવેરાકોંડા અને રશ્મિકાની જોડી, શક્તિશાળી એક્શન અને બ્રિટીશ શાસન સામેનો બળવો ફિલ્મને મોટા પડદા પર હિટ બનાવવા માટે શ્રેષ્ઠ પ્રયાસો કરે છે. પરંતુ પ્રશ્ન એ છે કે શું કોઈ ફિલ્મ ફક્ત ગર્જના કરવાથી, મારી નાખવાથી અને બદલો લેવાથી તે ફિલ્મ ખરેખર કોઈનું દિલ જીતી શકે છે? ચાલો આપણે જાણી લઈએ.
ફિલ્મની વાર્તા આપણને તે યુગમાં પાછા લઈ જાય છે, જ્યારે અંગ્રેજો ભારત પર શાસન કરતા હતા અને સામાન્ય લોકો પર અત્યાચાર કરતા હતા. આવા વાતાવરણમાં, ‘રણબાલી’ અન્યાય સામે ઉભો હોય છે. તેની લડાઈ ફક્ત અંગ્રેજો સામે જ નથી, પરંતુ જાતિ, રંગ અને શક્તિના આધારે લોકોને વિભાજીત કરતી માનસિકતા સામે પણ છે.
ફિલ્મ બ્રિટીશ શાસનના અત્યાચાર, ભારતીયોની લાચારી અને બદલાની આગ દર્શાવે છે. મલ્લન્નાની ભવિષ્યવાણી વાર્તાને એક અનોખો વળાંક આપે છે. આ ફિલ્મ એ પણ બતાવે છે કે ફક્ત વિદેશી શાસકો જ દેશને નુકસાન પહોંચાડતા નહોતા, પરંતુ આપણા પોતાના લોકો પણ ઘણીવાર અન્યાયનો સાથ આપતા હતા. આનો અર્થ એ છે કે આ લડાઈ ફક્ત બાહ્ય દુશ્મનો સામે જ નહીં, પણ સમાજમાં રહેલી સામાજિક બુરાઈઓ સામે પણ છે.
‘રણબાલી’નો વિચાર તો દમદાર છે. સ્વતંત્રતા યુગની વાર્તામાં બળવો, સામાજિક ભેદભાવ અને બ્રિટીશ ક્રૂરતાનું એકીકરણ ફિલ્મ માટે મજબૂત પાયો પૂરો પાડે છે. જો કે, વાર્તા તેની ક્ષમતાથી ઉતરતી છે. કેટલીકવાર, ફિલ્મ ભાવનાઓને સમજાવવાને બદલે જોરથી બોલવું અને હિંસા દ્વારા પ્રભાવ પાડવાનો પ્રયાસ કરે છે.
વિજય દેવરકોંડા ‘રણબાલી’ની ભૂમિકામાં પોતાનું સર્વસ્વ નાખી દે છે. તેમનો ગુસ્સો, બળવાખોર સ્વભાવ અને દુશ્મનનો સામનો કરવાનો જુસ્સો પડદા પર સ્પષ્ટ દેખાય છે. જો કે, સમસ્યા એ છે કે તેમનું પાત્ર ઘણીવાર બૂમો પાડતા અથવા લડતા જોવા મળે છે. તેમની મા, પત્ની, મિત્રો અને અંગ્રેજો સામે તેમના ગુસ્સાનું સતત પ્રદર્શન દેખાડવું આખરે તેનો પ્રભાવ ગુમાવે છે. પાત્રમાં જે ઊંડાણ હોવું જોઈએ તે ઘણી જગ્યાએ ખૂટે છે.
રશ્મિકા ફિલ્મની સૌથી મોટી શક્તિ તરીકે ઉભરી આવે છે. જયમ્મા તરીકેની તેની હાજરી વાર્તાને ભાવનાત્મક ટેકો પૂરો પાડે છે. તેનું પાત્ર સુંદર રીતે લખાયેલું છે, અને જ્યારે પણ તે સ્ક્રીન પર દેખાય છે, ત્યારે ફિલ્મ જીવંત થઈ જાય છે. મુખ્ય ગીતમાં લિપ-સિંક થોડું નબળું લાગે છે, પરંતુ તેનો અભિનય અને પાત્રની સંવેદનશીલતા તેને લેવલમાં લાવી દે છે.
ફિલ્મના બ્રિટિશ ખલનાયકો પણ એક પછી એક દેખાય છે. આર્નોલ્ડનો હેક્ટર સૌથી મહત્વપૂર્ણ છે, પરંતુ તેનું પાત્ર પણ એટલું આકર્ષક નથી. બ્રિટિશ ક્રૂરતાને દર્શાવવાના પ્રયાસમાં, બધા ખલનાયકો ક્યારેક એક જેવા જ લાગે છે. જ્યારે, ભારતીય સમાજમાં પ્રવર્તતા જાતિ ભેદભાવ અને રંગ ભેદભાવને દર્શાવવાનો પ્રયાસ વાર્તાને ગંભીર ધાર આપે છે.
પટકથા અને દિગ્દર્શનની દ્રષ્ટિએ, ફિલ્મ શક્તિશાળી તત્વોથી ભરેલી છે. વફાદારી, બદલો, શક્તિ અને પ્રભુત્વ જેવા મુદ્દાઓ વાર્તાને આગળ ધપાવે છે. જો કે, પાત્રોને માનવ તરીકે સમજવા અને તેમની લાગણીઓ સાથે જોડાવા માટે ખૂબ ઓછો સમય મળે છે. પૃષ્ઠભૂમિ સંગીત અને જ્વલંત દ્રશ્યો વાતાવરણને પ્રભાવશાળી બનાવવા માટે બતાવવામાં આવ્યા છે, પરંતુ ભાવનાત્મક ક્ષણો ઘણીવાર સતત દેખાડવામાં આવતો ગુસ્સો અને હિંસામાં ડૂબી જાય છે. આ ફિલ્મ ચોક્કસપણે એ પ્રશ્ન ઉઠાવે છે કે ભારતીયો બ્રિટિશરો સામે કેમ લડ્યા અને તેમના પોતાના સમાજના દુષ્ટતાઓએ આ લડાઈને કેવી રીતે મુશ્કેલ બનાવી. જોકે, આ પ્રશ્નોના જવાબ આપતી વખતે, વાર્તા ક્યારેક તેની સંવેદનશીલતા ગુમાવે છે.
‘રણબાલી’ એક શક્તિશાળી વિષય પર આધારિત ફિલ્મ છે, જે જુસ્સાથી ભરેલી છે, પરંતુ ભાવનાત્મક ઊંડાણનો અભાવ છે. વિજય દેવરકોંડાની આક્રમક શૈલી અને રશ્મિકાનો સહજ અભિનય ફિલ્મને મજબૂત બનાવે છે, પરંતુ નબળી પટકથા અને જરૂર વગરના બૂમ બરાડા તેના આનંદને ઓછો કરી દે છે. આ ફિલ્મ ફક્ત અંગ્રેજોને હરાવવા પર કેન્દ્રિત લાગે છે. તેથી, જો તમે વિજય દેવરકોંડાની શૌર્ય શૈલીના ચાહક છો અને રશ્મિકા સાથેની તેની જોડી પણ તમારા મનમાં ઘર કરી ગઈ છે, તો તમારે ચોક્કસપણે ફિલ્મ જોવા જવું જોઈએ.
મારા મતે, ફિલ્મમાં ‘રણબાલી’નો ગુસ્સો સમજી શકાય તેવો છે, અને તેની લડાઈ વાજબી લાગે છે. પરંતુ એવું લાગે છે કે, ફિલ્મ વધારે પડતો અવાજ કરતાં લાગણીઓ પર વધુ આધાર રાખ્યો હોતે તો, કારણકે અસલી મજા તો ફક્ત દુશ્મનને હરાવવામાં નહીં, પરંતુ દર્શકોના દિલને સ્પર્શવામાં રહેલી છે.