તેલંગાણાના એક નાના ગામમાં જન્મેલી જ્યોતિ રેડ્ડી 4 બહેનોમાં સૌથી નાની હતી. તેના પિતાની આર્થિક પરિસ્થિતિ એટલી નબળી હતી કે તે બાળકોને ખવડાવી શકે, તેથી તેણે જ્યોતિને એક અનાથાશ્રમમાં છોડી દીધી. જ્યોતિનું આખું બાળપણ અનાથ તરીકે એટલા માટે વિત્યું કે, તેનો પરિવાર તો હતો, પણ પરિવાર પાસે પૈસા નહોતા.
જો તમે આ સાંભળીને એવું વિચારી રહ્યા છો કે જ્યોતિએ પોતાની જિંદગી જેમ તેમ કરીને વિતાવી હશે, તો તમે ખોટા છો. અનાથનું જીવન જીવતી આ છોકરીએ પાછળથી અમેરિકામાં કરોડોની કંપની બનાવી.
1970માં તેલંગાણાના વારંગલ જિલ્લામાં જન્મેલી, તેનું બાળપણ અનાથ તરીકે વિતાવ્યું. તેણે ગમે તેમ કરીને અભ્યાસ કરવામાં સફળ રહી અને 10મું ધોરણ પાસ કર્યું. 16 વર્ષની ઉંમરે, તેના લગ્ન તેના કરતા 10 વર્ષ મોટા પુરુષ સાથે થયા. 18 વર્ષની ઉંમરે, જ્યોતિ 2 બાળકોની માતા હતી. તેને લગ્ન જીવન ટકાવી રાખવું વધુ મુશ્કેલ લાગ્યું હતું. જ્યોતિએ બધું છોડી દઈને બહાર નીકળવાનો નિર્ણય લીધો. તેની પાસે કોઈ ટેકો નહોતો, પૈસા નહોતા, ન તો કોઈની સહાનુભૂતિ.. કલ્પના કરો કે 1980ના દાયકામાં એકલી સ્ત્રી તેના બે બાળકોની જવાબદારી સાથે પતિને છોડીને નીકળી ગઈ. તે કેટલો મુશ્કેલ સમય રહ્યો હશે.
એક અજાણ્યું શહેર, અજાણ્યા લોકો, અને તેના ખભા પર બે પુત્રીઓની જવાબદારી હતી. પુરુષ-પ્રધાન સમાજમાં, જ્યોતિએ ખેતમજૂર તરીકે કામ કરવાનું શરૂ કર્યું. તે દિવસના ફક્ત 5 રૂપિયા કમાતી હતી. આવામાં તે 3 લોકોને કેવી રીતે ખવડાવી શકતી હતી? દિવસ દરમિયાન તે દૈનિક મજૂરી કરતી અને રાત્રી દરમિયાન સુરક્ષા ગાર્ડ તરીકે કામ કરતી હતી. વચ્ચેના ફાજલ સમયમાં, તે ઘરે ઘરે જઈને સાડી વેચતી હતી. જ્યોતિ તેના દિવસના દરેક કલાકનો શ્રેષ્ઠ ઉપયોગ કરતી હતી.
8-9 કલાકની શિફ્ટ પછી તમે થાકી જાઓ છો અને ઘરે પહોંચતાની સાથે જ સોફા અથવા પલંગ પર પડીને આરામ કરો છો. આટલા બધા કામ હોવા છતાં, જ્યોતિ અભ્યાસ માટે સમય નિકાળી રહી હતી. તેણે માત્ર પોતાનો અભ્યાસ જ પૂર્ણ ન કર્યો, પરંતુ કુશળતા પણ મેળવી. તેણે ટાઇપિંગ પણ શીખી અને શાળામાં નોકરી મેળવી. કોઈ સામાન્ય વ્યક્તિ હોતે તો આખી જીંદગી તેના પર જ જીવી વિતાવી શક્યો હોત. 1992માં, તેણે શાળા શિક્ષિકા તરીકે 398 રૂપિયાનો પગાર મેળવવાનું શરૂ કર્યું. તેની પુત્રીઓને પણ મિશનરી સ્કૂલમાં પ્રવેશ આપવામાં આવ્યો. બધું બરાબર ચાલી રહ્યું હતું, પરંતુ જ્યોતિ નાખુશ હતી.
જ્યોતિની પિતરાઈ બહેન અમેરિકાથી આવી હતી. તેની મદદથી, તેણે અમેરિકા જવાનું નક્કી કર્યું. શરૂઆતમાં, તેણે નાની-મોટી નોકરીઓ કરી. તેને વિઝા માટે વારંવાર વિઝા ઓફિસ અને કોર્ટના ધક્કા ખાવા પડતા હતા. આ તેના જીવનનો વળાંક હતો. જ્યોતિએ જોયું કે, લોકો વિઝા પ્રોસેસિંગ માટે ખૂબ મોટી રકમ ચૂકવવા તૈયાર હતા. પછી, જ્યોતિએ વિઝા કન્સલ્ટિંગ પૂરું પાડવા માટે સોફ્ટવેર વિકસાવ્યું.
કોઈ રોકાણ, કોઈ માર્ગદર્શક, કોઈ યોજના અને કોઈ નસીબના સાથ વગર… 5 રૂપિયામાં ખેતરોમાં કામ કરતી જ્યોતિએ યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં પોતાના દમ પર એક IT સર્વિસ કંપની, Key Software Solutions શરૂ કરી. તેની કંપની ફોનિક્સ, USAમાં સ્થિત છે. તે અમેરિકામાં 6 ઘરો ધરાવે છે. ભારતમાં પણ તેની પાસે અસંખ્ય એપાર્ટમેન્ટ અને મિલકતો છે. જ્યોતિની વાર્તા આપણને શીખવે છે કે, જો તમારું મન એક ધ્યેયને પામવા માટે મક્કમ થઇ જાય છે તો, સૌથી મુશ્કેલ પડકારો પણ તમને રોકી શકતા નથી.